İstanbul Durdur Saatimi
26/2/2008 · Kategori: Serbest Şiirlerim
İstanbul Durdur Saatimi
istanbul sakla sesimi
sönerken ışıklar tek tek evlerden
odalarıma sinsin yalnızlığım
gölgeler büyürken duvarlarda
çığlıklar aksın sözcüklerden
istanbul adımla ruhumu
karanlık sararken sokaklarımı
acılar yakarken sızım sızım
yağmurlar süzülsün çatlaklardan
çınlatsın sesimin ışığını çoğaltarak
istanbul dokun bana
rüzgârın girsin pencerelerden
sarsın sonsuzluğumun aynasını
sırını doku bilinmezliklerime
açılsın nefesimin buğusu
istanbul durdur saatimi
yolculuğum senden geçerken
çöker tortular suyun dibine
bekler bir çalkantıyı
vuran ışığın huzmeleriyle...
.,
ey şair
nefesle gökyüzünü
fırtınalardan arta kalan gücünle
sarıl gökkuşağına
aydınlansın salıncak....
uçsun saçların hayatı kucaklayarak...
Merâl Özcan
Kalıcı Bağlantı Yorum (2) Yorum yaz!Arkadasina Gönder!
2 yorum yazilmistir
Yazan:tuareg | Tarih: 2009-03-17 00:04:45Konu: şiir
Yazan:denizinmavirengi | Tarih: 2008-09-26 10:44:13daha klasik sözcükler kullansanız
Konu: merhaba
istanbul'u ne kadar anlatsak da az...
yüreğine sağlık güzel bir şiir